NOSTALGICZNIE

Na zewnątrz szaleje wiatr, po oknach zacina deszcz, a ja cichutko sobie słucham Agi Zaryan i jej  "Throw it away"... Taka nostalgiczna noc...

There's a hand to rock the cradle
And a hand to help us stand
With a gentle kind of motion
As it moves across the land
And the hand's unclenched and open
Gifts of life and love it brings
So keep your hand wide open
If you're needing anything
Throw it away
Throw it away
Give your love, live your life
Each and every day
And keep your hand wide open
Let the sun shine through
'Cause you can never lose a thing
If it belongs to you

BO CZASEM CHMURY TO NIEBO

- Popatrz, jak pięknie – powiedziała Wiedźma podnosząc wzrok.
- Co w tym pięknego? – wzruszył ramionami Znajomy. - Sine chmury, ponure, pełne deszczu. Są ciężkie i wydają się sięgać drzew. Nawet nieba nie widać – marudził.
Wiedźma spojrzała z zachwytem w górę, na nabrzmiałe wilgocią kłęby o barwie stali.
- A nie pomyślałeś, że te chmury to niebo? – zapytała i pomyślała, że czasem to, czego szukamy ma inną postać, niż się spodziewaliśmy. 

Powyższy dialog pochodzi ze strony na FB: Zapiski Wiedźmy. Jak pisze w swoim opisie autorka: "... to nie są bajki. To notatki. Notatki kogoś, kto nie ma prawa radzić innym. Jeśli znajdziesz w nich siebie, może pomiędzy wierszami znajdziesz i podpowiedź, w którą stronę spojrzeć. Lecz zobaczyć musisz przecież sam."

Ps. To zdjęcie wykonałam w sierpniu, ale pasuje i do powyższych słów, i do tej pogody za oknem... W końcu mamy listopad i niebo zasnute ciężkimi chmurami... A te chmury to niebo nad nami... 

RAZ SŁOŃCE, RAZ DESZCZ

Za oknem deszcz, szaro, smutno... i moja dusza cichutko łka... Ale jak powiedział Paulo Coelho, nie można nigdy dotrzeć do celu, jeśli chodzi się tylko w słoneczne dni. Jaki jest mój cel? Dowiem się na końcu drogi...